RoSSoliada – wywarum polonicum cum jarzynam

Jestem pod wpływem;

tzn. pewnej dyskusyji; jako że nabyłem, onegdaj, drogą kupna, książkę kucharską –  pierwszą w historii naszej i najstarszą polską książkę kucharską Stanisława Czernieckiego: Compendium Ferculorum albo zebranie potraw” o rosole słów kilka rzec muszę, zatem:

„Rosół Polski;

Sposób polskiego rosołu gotowania taki. Weźmij materyją mięśną wołową, jarząbka albo kuropatwę, gołębie i cokolwiek mięśnego jest, co być może do rosołu gotowano  i zwierzyny wszystkie. Wymocz, wysoluj pięknie i ułóż w garnku, ociągniej. Ten zaś rosół, w którymeś ociągał, kiedy się podstoi, przecedź przez sito i wlej w tę materyją mięśną, włóż pietruszki, masła, przysól, odszymuj. A gdy dowre, daj gorąco na stół.

Trzeba też wiedzieć, że na każdy rosół włożyć co potrzeba, żeby wodą albo wiatrem nie śmierdział, to jest pietruszki, albo kopru, cebule albo czosnku, kwiatu muszkatowego albo rozmarynu, albo całkiem pieprzu, według smaku albo upodobania, limonia też i rozmaryn żadnego nie oszpeci rosołu.

Węgierski rosół

Weźmij materyją mięśną jaką chcesz, osobliwie jednak kapłona albo kurę, sarnę albo zajęcy udziec, ociągnij, odbierz, włóż w garnek, nakraj słoniny przerastałej w talarki i pietruszki wzdłóż, włóż masła, soli, czosnku, pieprzu, imbieru. A gdy dowre, nakraj z chleba białego grzanek, daj na gorąco i zalawszy rosołem na stół”

[wydali i opracowali Jarosław Dumanowski i Magdalena Spychaj; s. 103, 105 ]

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s